Niwachan no Burogu(Blog)

จากกิจกรรม
 

 

เอ็นทรี่นี้เป็นส่วนนึงของกิจกรรม  

(ExTG) Exteen Touhou Gensoukyou

........................

 

..........

 

 

....

 

 

 

..

 

 

..

 

..

..

 

.

 

.

 

 

 

จากกิจกรรม
 

 

เอ็นทรี่นี้เป็นส่วนนึงของกิจกรรม  

 

 

 

 

วิอ้อน และ วีวี่
Vivion & Vivi

สูง : 147 cm
เพศ : หญิง (แต่ตัวยมทูต(ตุ๊กตา)ไม่น่าชัด สันนิษฐานว่าชาย)
อายุ : 3532 ปี

ความสามารถ : สิ่งสู่และควบคุมศพที่"ไม่"ไร้วิญญาณ
เผ่า : ชินิคามิ(ยมทูต)

รูปลักษณ์ : สาวน้อยผมทองอร่ามติดโบว์ดำใหญ่ ดวงตาสีเขียวไร้แวว

สวมชุดโกธิคโลลิต้าสีดำแดง ด้านหลังเป็นผ้าลายเพลิงลุกไหม้

ถือเคียวด้ามไม้ที่ขนาดสูงกว่าตัว ถือตุ๊กตาไม้ที่มีลักษณะคล้ายกัน ตุ๊กตาไม้ถือเคียวอันน้อย

ที่แลดูคล้ายเคียวเกี่ยวข้าว

ลักษณะนิสัย : ตัวสาวน้อยวีวี่ไม่พูดอะไรเลยแม้แต่คำเดียว และทำตามที่วิอ้อนสั่งทุกประการ 

ส่วนวิอ้อนคือตุ๊กตาที่สำเร็จอภิวิชามหากวนตีน น่าตบกบาลเป็นเลิศ

ชอบหัวเราะ"เคะๆๆๆๆ"เป็นเอกลักษณ์ หากนอกเวลางานก็จะไล่กวนประสาทชาวบ้านชาวช่อง

ที่ขวางหน้าทุกคน แต่ในบางครั้ง การกวนประสาทของเจ้านี่ก็ฝากคำสอนอะไรไว้หลายๆอย่างเช่นกับ

 

ระดับความอันตราย : ต่ำ(แม่งกวนท่าเดียว...)

 

สถานที่ที่พบได้ : ฮิกันเท่านั้น เว้นแต่จะเว้นช่วงจากงาน ก็จะไปโผล่ที่อื่นบ้างอะไรบ้าง

ประวัติ : วิอ้อนเป็นยมทูตที่ทำงานเป็นเลขาให้กับยามะซานาดูวเป็นเวลาช้านาน

เขาเคยมีร่างที่แท้จริงอยู่ แต่เขาไม่ได้อยู่ในร่างนั้นอีกแล้ว หลังจากเหตุการณ์ที่ได้พบกับวีวี่...

 

...วีวี่แต่เดิมเป็นมนุษย์ในโลกมนุษย์ในสมัยยุคเริ่มแรกในประเทศๆหนึ่งแถบยุโรป

เธอเป็นเด็กที่น่าสงสารที่โตมาในสภาพสังคมที่ย่ำแย่ เธอเกิดมาจากความไม่ได้ตั้งใจของพ่อกับแม่

จึงทำให้เธอถูกเลี้ยงดูอย่างทิ้งๆขว้างๆตามประสาพ่อแม่ที่ไม่พร้อม ทำให้เธอกลายเป็นเด็กมีปัญหา

เมื่อต้องเข้าสังคมเธอก็เข้าสังคมไม่ได้ และไม่มีเพื่อนแม้แต่คนเดียว หน่ำซ้ำยังถูกคนรอบข้างที่รู้จัก

รุมกลั่นแกล้ง กดขี่ ประนาม และอีกนาๆสารพัด เพราะไม่ว่าเธอจะถูกกระทำเพียงไรก็ไม่มีใคร

เอาผิดคนที่ทำร้ายหรือแม้แต่จะคิดปกป้องเธอ ไม่ต้องนับถึงพ่อแม่ที่ไม่เคยใส่ใจอะไรเธอเสียแต่แรก

อยู่แล้ว สุดท้ายเธอก็ไม่ต่างอะไรกับของเล่นสาธารณะ แม้แต่เรื่องทางเพศ ในที่สุดเมื่อมันถึงขีดสุด

เธอก็เริ่มเรียกร้องความยุติธรรมเอาเองในใจว่าทำไมเธอถึงถูกกระทำถึงเพียงนี้ทั้งๆที่ก็ไม่ได้ผิดอะไร

...และสิ่งที่เธอนึกแค้นขึ้นมาเป็นอันดับแรก กลับเป็นสิ่งที่ไม่สมควรคิดที่สุด

 

...นั่นก็คือพ่อแม่....

 

เธอเรียกร้องความเห็นใจจากพ่อแม่ของเธอเป็นครั้งสุดท้าย แต่สิ่งที่ได้รับก็ไม่ต่างจากเดิม

ในเมื่อพ่อกับแม่ไม่เห็นความสำคัญกับตัวตนของเธอ เธอก็จะขอไม่เห็นหัวพ่อแม่ของเธอในโลกใบนี้เช่นกัน

เธอคิดเช่นนั้นแล้วก็ลงมือสังหารพ่อแม่ของเธอ แต่นั่นก็ไม่ใช่คำตอบที่ถูกต้อง

เธอก็ยังคงจมอยู่ในนรกนั้นต่อไป แถมยังเพิ่มนรกในใจขึ้นมาอีก นั่นคือสิ่งที่จ่าหัวเธอไว้ว่าเป็น"ฆาตกร"

แต่เธอก็ยังสร้างวีรกรรมต่อไป โดยที่เธอตั้งใจจะหาเกราะกำบังความผิดของเธอ และขณะเดียวกัน

เธอก็อยากจะให้มันเป็นเครื่องมีอเรียกร้องหาความยุติธรรมให้กับตัวเธอเอง.....

นั้นก็คือเหล่าบาทหลวงคณะสงฆ์นั่นเอง

 

แต่เมื่อเธอเข้าไป คณะสงฆ์ก็ไม่มีทางยอมรับความคิดของเธออย่างแน่นอน..แต่อย่างไรก็ตาม

สงฆ์ทุกคน ใช่ว่าจะสมเป็นสงฆ์กันทั้งหมด...สงฆ์ที่ยังละกิเลสไม่ได้ย่อมมีอยู่

เธอจึงเข้าหาสงฆ์เหล่านั้น เป็นเหตุทำให้คณะสงฆ์เริ่มบาดหมางกัน

ซ้ำร้ายเธอยังยุยงให้สงฆ์ลงมือสังหารซึ่งกันและกันอีก

แต่ด้วยเหตุซึ่งนำมาความวุ่นวาย ทำให้ไม่มีสิ่งใดที่ปกป้องเธอได้อย่างแท้จริง

คณะสงฆ์ฝ่ายที่ถูกเธอเป่าหูก็ถูกประกาศจับยกหมู่ รวมถึงตัวเธอเอง

คณะสงฆ์ที่ไม่น่าเหลือความเป็นสงฆ์แล้วก็บัลดาลโทสะ รุมทรมานและกระทำชำเราเธอทุกวิถีทาง

ก่อนที่จะถูกจับไปพร้อมกัน และด้วยเหตุการณ์ครั้งนี้เอง เคราะห์ร้ายยังคงตามมาซ้ำเติมเธอเพิ่มขึ้น

..เพราะเธอตั้งครรถ์....

แต่แล้วแทนที่เธอจะเข็ด ความแค้นก็ยิ่งฝังลึกในใจ ถ้าเธอล้างแค้นด้วยวิธีทางสังคมศาสตร์ไม่ได้

....ก็ต้องพึ่งไสยศาสตร์...

เธอคิดจะใช้คาถาอาคมที่ได้รู้มาบ้าง อัญเชิญภูติผีปีศาจในนรกมาสิงร่างทารกของเธอ

เพื่อใช้เป็นเครื่องมือเช่นเดิม...

แต่ปลายทางของเธอก็ดำเนินมาถึง เมื่อคนที่มาเยือน

......คือวิอ้อน....

วิอ้อนรู้เห้นการกระทำของเธอทั้งหมด จริงๆวิอ้อนก็ไม่ได้คิดอะไร แต่ในเมื่อเธอเรียกเขามา

เขาจึงต้องสนองกันเสียหน่อย

หลังจากวิอ้อนสิงทารกในครรถ์แล้ว วิอ้อนจึงจัดการแหวกท้องของวีวี่ออกมา

ทำให้วีวี่จบชีวิตลงที่นั่น

วีวี่ซึ่งทำกรรมไว้มหาศาล วิอ้อนจึงตัดสินใจลงโทษเธอด้วยการใช้ความสามารถ

ควบคุมวิญญาณพร้อมกับศพของวิอ้อน ให้ลงไปในนรกกับตน ขณะที่วิอ้อนเองก็โยกไปสิงที่ตุ๊กตา

และลงนรกไปด้วยกัน

 

วิอ้อนได้ควบคุมศพ พร้อมวิญญาณของวีวี่ให้ดูดวงวิญญาณทั้งหลายที่ตายตกนรกมาว่า

แต่ละดวงมีความผิดต่างๆนาๆเช่นไรบ้าง ทั้งดูจากของจริง และดูจากการพิพากษาของซานาดูว

ซึ่งสิ่งที่วีวี่ได้เห็นก็คือ เวรกรรมทั้งหลายที่มนุษย์กระทำนั้น ไม่ได้เริ่มสร้างมาจากใคร..

....แต่ก็มาจากตัวเองทั้งสิ้น.....

ดวงวิญญาณที่ก่อกรรม ต่างก็ได้รับโทษอันสมควรอยู่แล้วโดยที่ไม่มีใครต้องไปสนองกรรมให้โดยตั้งใจ

จะพ่อแม่ตัวเองก็ดี จะผู้คนที่เคยแกล้งเธอก็ดี หรือแม้แต่คณะสงฆ์ที่เธอเป็นคนก่อเวรก็ดี

เธอเห็นผู้คนเหล่านั้น ถูกลงโทษกันทั้งสิ้น

หากแต่ผู้ใดคิดจะสนองกรรมด้วยตนเอง...มันผู้นั้นแหละคือคนที่จะถูกเวรกรรมตามทันเป็นคนต่อไป...

นี่คือสิ่งที่ระงับเวรกรรมได้ชะงัดที่สุด...

.........นั่นคือการไม่จองเวร.........

ตัววีวี่นั้น ในแต่แรกไม่เคยสร้างเวรสร้างกรรมเลยแม้แต่น้อย แต่ครั้งเมื่อคิดจะสนองกรรม

วีวี่จึงกลายเป็นหญิงคนบาปที่สร้างบาปอันใหญ่หลวงเกินกว่าจะให้อภัยได้ ในที่สุด

เธอไม่จำเป็นต้องทำอะไร บาปกรรมทั้งหลายนั้นจะล้างแค้นให้เธอเองอยู่แล้ว

สิ่งที่เธอทำไป..ไม่ได้มีความความหมายอะไรเลยสักนิด...

ไม่ต่างอะไรกับหาเหาใส่หัวเลย

เธอก็หาคำตอบให้ตัวเธอเองได้..แต่มันก็สายไปแล้ว...เพราะเธอตายแล้ว....

ด้วยบาปอันหนา ทำให้วิอ้อนไม่คิดจะปล่อยเธอไปเกิดง่ายๆ วิอ้อนยังคงควบคุมให้เธอกลายเป็นทาสของวิอ้อน

และก็บังคับให้ดูวิญญาณบาปซ้ำแล้วซ้ำเล่า เพราะเธอเข้าใจในบาปแล้วแต่รู้ตัวเมื่อสาย

ทำให้บาปเหล่านั้นทิ่มแทงหัวใจเธอซ้ำแล้วซ้ำเล่าทุกครั้งที่เธอได้เห็นวิญญาณบาป

หรือการสร้างเวรกรรม แต่เธอก็ไม่สามารถหนี ไม่สามารถแสดงอารมณ์ ความคิดเห็น

หรือแม้แต่จะร้องให้ออกมา ถึงแม้วิญญาณของเธอจะอยู่ในร่าง แต่ร่างที่กลายเป็นศพนี้ก็ไม่ใช่ของเธออีกแล้ว 

บางที...การไปให้ยมบาลพิพากษาเหมือนวิญญาณบาปดวงอื่นๆยังจะดีซะกว่า

แต่เพราะเหตุผลนั้นเอง วิอ้อนจึงไม่ยอมปล่อยเธอไปไหนทั้งสิ้น

เธอยังคงต้องจมอยู่ในนรกนี้กับวิอ้อนต่อไปอีกไม่รู้กี่ร้อยพันปี สุดแต่เวลาจะนับได้....

 

 

- ความสามารถควบคุมศพของวิอ้อนสามารถทำได้ก็ต่อเมื่อมีวิญญาณเจ้าของร่างอยู่

 กล่าวคือร่างที่ตายแล้วแต่ขังวิญญาณของเจ้าของไว้ภายใน แต่เจ้าของทำอะไรอื่นไม่ได้เลย

นอกจาก"ดู"และ"รับรู้"

 

- ความสามารถสิงสู่ของวิอ้อน คือการแปรร่างและวิญญา๊ณของตัวเองเข้าไปสิงในสิ่งมีชีวิตหรือสิ่งของ

เลือกสิงได้เพียงอย่างเดียว

 

- หากสิ่งที่สิงเป็นวัตถุไม่มีชีวิต ก็จะควบคุมได้อย่างอิสระ

 

- หากสิ่งที่สิงมีชีวิต วิอ้อนก็จะควบคุมอะไรไม่ได้เลย ทำได้แค่ดูเท่านั้น

 

- แต่ก็ดูภายในจิตใจได้เหมือนกันนะ(อารมณ์ กุญแจพันปี แต่แตะต้องอะไรไม่ได้)

- ในทางกลับกัน หากสิ่งมีชีวิตนั้นมีพลังวิญญาณที่อ่อนมากๆ เช่นทารกในครรถ์หรือคนแก่

ที่กำลังจะตายในอีกไม่กี่ชั่วโมง ก็ควบคุมได้เหมือนวัตถุ

 

- แต่ถึงกระนั้น วิอ้อนก็สิงแต่ตุ๊กตาของวีวี่นั่้นแหละ ดังนั้นความสามารถสิงสู่จะไม่มีใช้ให้เห็นอีกแน่นอน

(อ้าว 55+)

 

- เคียวจิ๋วของวิอ้อนใช้เกี่ยววิญญาณได้เหมือนเคียวปกติที่วีวี่ถืออยู่ แค่หากเกี่ยวออกมาจากร่างดื้อๆ

ก็เป็นแค่การถอดวิญญาณเฉยๆ ไม่ทำให้เจ้าของร่างตายแต่อย่างใด

 

- หากโดนวิอ้อนขู่ว่าจะมารับวิญญ่าณ อย่าไปเชื่อ เพราะไม่ใช่หน้าที่ของวิอ้อนแต่แรกแล้ว-*-(มันกวนไปงั้น)

 

- จริงๆวีวี่ในสถาพศพ ผิวจะซีดกว่านี้ แต่เพราะโดนโบ๊ะหน้ามา จึงเป็นดังที่เห็น(ฮา)  

 

- วีวี่เจ็บปวดได้เฉพาะจิตใจเท่านั้น ร่างที่เป็นศพ ต่อให้หัวหลุดก็ไม่รู้สึกรู้สาอะไร

==============================
มีคำถาม โพสถามได้นะครับ จะมาือัำำพคำตอบ หรือแก้ไขให้นะครับ